FreeCell oyna – ücretsiz online

FreeCell tam bilgi bulmacasıdır: her kart en baştan görünür. İlk karta dokunmadan önce 10 saniyeni tahtayı taramaya ayır ve dört ası bul. Hangileri şimdiden alınabilir durumda? Hangileri gömülü — ve kaç kartın altında? Temellerdeki bütün ilerleme aslardan başlar; her oyun planının ilk maddesi, en derindeki asa giden kazı yolunu görmektir. Bu ilk 10 saniye, sonradan yapılacak 10 aceleci hamleden daha çok oyun kazandırır.

Dört hücre depolama alanı değil, kısa süreli hafızadır. Dolu her hücre süper hamle limitini düşürür: iki boş hücre artı bir boş sütun 6 kart taşıtır; dört dolu hücre ve sıfır boş sütun seni kartları tek tek taşımaya mahkûm eder. Çözülen oyunla kilitlenip kalan oyun arasındaki fark çoğu zaman tam olarak budur. Bu yüzden her park etme işlemini bir maliyet olarak gör. Kartı hücreye kaldırmadan önce sor: bu kart 2–3 hamle içinde nereden çıkacak — tablodaki bir diziye mi inecek, temele mi gidecek? Net bir çıkış yolu görünmüyorsa hareket gücünü boşa yakıyorsun demektir.

Süper hamle kapasitesinde boş bir sütun, boş bir hücrenin en az iki katı eder. (1 + boş hücre) × 2^(boş sütun) formülünde hücre toplar, sütun çarpar: fazladan bir hücre kapasiteye bir ekler, fazladan bir sütun kapasitenin tamamını ikiye katlar. Bu yüzden kısa bir sütunu boşaltmak oyundaki en güçlü hamlelerden biridir. Kısa bir sütundaki kartları başka yerdeki uzun bir diziye ekleyebiliyorsan öncelik ver — hamle o an gösterişsiz görünse bile, kazandığı kapasite sonraki beş hamlenin her birinde kat kat geri döner.

Temele gidecek kart kalmadığında dağınık kartları zıt renkli, uzun azalan dizilerde topla. Uzun bir dizi daha çok kartı tek sütuna sığdırır, diğer sütunları rahatlatır — üstelik süper hamleyle blok hâlinde taşınır; on ayrı tıklama tek sürüklemeye iner. İdeal oyun sonu görüntüsü, kalan bütün kartların Papaz’dan aşağı temiz diziler hâlinde durmasıdır: o noktadan sonrasını otomatik tamamlama kaskadı senin yerine bitirir.

Eldeki her kartı anında temele yollamak cazip gelir; yapma. Erken giden kırmızı bir 4, tabloda o 4’ün üzerine inmesi gereken siyah bir 3’ü köprüsüz ortada bırakabilir. Pratik kural: bir kart, ancak bir alt değerdeki zıt renkli iki kart da temellere çıkmışsa — ya da sıkışacak kartı kurtaracak kapasite açıkça elindeyse — güvenle gönderilir. PlaySolitaire’in otomatik tamamlaması tahta tamamen güvenli olmadan devreye girmez, yani oyun sonunda motorun temelleri erkenden söküp götürmesinden korkmadan rahat oynayabilirsin; orta oyunda ise göndermeden önce düşün.

Her hamle şu üçünden en az birini yapmalı: gömülü bir kartı açığa çıkarmak, bir hücreyi boşaltmak ya da bir sütunu boşaltmak. Hiçbirini yapmayan hamle — mesela Papaz’ı hâlâ dipte gömülü bırakan bir sütundan 6’yı öbür sütuna aktarmak — çoğu zaman yalnızca tempo kaybıdır. Tıklamadan önce sor: bu hamle bana somut olarak ne kazandırıyor? Cevap “belirli bir şey değil” ise büyük olasılıkla daha iyi bir hamle vardır; dur ve tahtayı bir kez daha tara.

İpucu düğmesi o an yapılabilecek en iyi hamleyi gösterir — kazanan yolun tamamını değil. Gerçekten tıkandığında ve tahtada hiçbir hamle göremediğinde başvur; ama otomatiğe bağlama. Asıl öğrenme, hamleyi önce kendin bulup ipucunun önerisiyle karşılaştırdığında gerçekleşir: ikisi farklıysa nedenini düşünmek, bir sonraki dağıtımda seni daha güçlü bir oyuncu yapar.

Dağıtımların çok küçük bir bölümü ispatlanmış biçimde çözümsüzdür; çok daha sık rastlanan durum, kurtuluş yolunun aslında var olup baştan plan kurma zahmetine değmemesidir. İki kez geri aldın ve hâlâ ileriye giden bir yol göremiyorsan, Yeniden başlat (R) seni aynı dağıtımın başına taze bir planla döndürür. Bunda utanılacak bir şey yok — zor noktaların nerede olduğunu artık biliyorsun ve ikinci deneme neredeyse her zaman daha iyi geçer.